Bug Online

Tekst koji je pred vama svojevrsni je nastavak opširnije teme o USB 3.0 tehnologiji koja je objavljena u prošlom broju Buga. Naime, iako se već par mjeseci na našem tržištu prodaje nekoliko matičnih ploča s podrškom za USB 3.0, donedavno za njih niste mogli kupiti nijedan periferni uređaj. Dakle, u idućim mjesecima možete očekivati, prvo stidljivih par, a zatim sve više i više USB 3.0 periferija kao što su vanjski diskovi i USB memorije - preciznije, prvenstveno uređaje iz ove dvije kategorije.

Naime, za povećanjem brzine prijenosa najviše vape vanjski diskovi (mehanički, ali i još više SSD-ovi) te HD kamere i slični uređaji. No ne vidimo previše smisla za nasilno guranje podrške za USB 3.0 u periferije kao što su tipkovnice, miševi, pisači, razne TV kartice i slično, za koje je teoretskih 480 Mbps, odnosno maksimalnih 60 MB/s, koliko nudi USB 2.0, i više nego dovoljno.

Uz vanjske diskove, među prvima bi USB 3.0 standard mogle usvojiti USB memorije opremljene trenutno najbržim varijantama NAND flasha. Naime, najbrže današnje USB memorije u pravilu ne premašuju 40 MB/s kod čitanja - što je tu negdje na granici onoga što može provući USB 2.0 u stvarnosti. Doduše, proizvođači će se u čekanju jeftinijeg i bržeg NAND flasha suzdržavati od bespotrebne i skuplje podrške za USB 3.0, no, vjerujemo, ne zadugo.

Brzina i suživot

Prije nego pogledamo konkretne uređaje i rezultate mjerenja, prođimo zajedno kroz glavne karakteristike novog USB 3.0 standarda. Novi USB 3.0 uređaji, odnosno uređaji koji nose SuperSpeed logotip, nude zaseban način prijenosa podataka kojim se teoretski postiže do 4,8 Gbps. Kada se iz toga teoretskog maksimuma izbaci signalizacija samog protokola, po najavama iz Intela, glavnog imena u razvoju ovog standarda, nije nerealno očekivati kakvih 3,2 Gbps, odnosno 400 MB/s čistog prijenosa podataka.

Da bi se postigle ovako visoke brzine, dodatne četiri žice u USB 3.0 kabelu omogućuju uspostavljanje full duplex veze u SuperSpeed načinu rada - sâm protokol dodatno podržava dediciranu komunikaciju hosta sa svakim od uređaja (USB 2.0 je slao pakete svim uređajima).

Kako bi se zadržala kompatibilnost s USB-om 2.0, pet novih pinova smješteno je dublje u unutrašnjost konektora - na ovaj se način 2.0 kabeli i uređaji mogu spajati u 3.0 konektore, ali i obratno. Naravno, ovdje je riječ samo o tzv. USB A konektorima (iliti narodski, onim pljosnatim) - USB B konektori (oni "kockasti") su također promijenjeni, ali kod njih vrijedi samo da USB 2.0 B konektor može ići na USB 3.0, ali ne i obratno. Uglavnom, najčešće korištene USB 2.0 uređaje i kabele ćete moći spajati na USB 3.0 konektore, ali obratno, logično, ne. Zašto kažemo najčešće korištene, pogledajte u popratnom okviru.

Poboljšano je i upravljanje strujom - osim što je maksimalna snaga u odnosu na prethodni standard povećana na 4,5 W, odnosno jakost struje na 900 mA, dodana su i nova stanja rada uređaja (idle, sleep, suspend). Također, preuređeno je baratanje nekonfiguriranim i konfiguriranim uređajima - minimalna jedinica opterećenja, odnosno unit load, postavljena je na 150 mA (upola više nego kod USB-a 2.0). Na taj način nekonfigurirani uređaj i dalje može povući samo jedan unit load (sada veći), a konfigurirani uređaj do 6 jedinica opterećenja, odnosno maksimalnih 900 mA.